Santa Fe de Antioquia-een ontspannen trip vanuit Medellín

Home 9 Dorpen in Colombia 9 Santa Fe de Antioquia-een ontspannen trip vanuit Medellín

Santa Fe de Antioquia; waar je een andere tijd binnenstapt 

Santa Fe de Antioquia is een van die plekken waar je meteen het gevoel hebt dat je een andere tijd binnenstapt. Dit mooie koloniale dorp ligt op maar anderhalf uur rijden van Medellín, maar voelt als een compleet andere wereld. Voor ons stond Santa Fe al een tijdje op de planning, maar begin december 2025 gingen we eindelijk op pad richting dit sfeervolle dorp, voorbereid op de hitte waar iedereen in blogs voor waarschuwt.

Nu zijn we op Curaçao wel wat gewend qua temperaturen, maar toch namen we voor de zekerheid wat extra luchtige kleding mee. Goed voorbereid vertrokken we dus vanuit Medellín naar “Santa Fe”, zoals de locals het dorp liefkozend noemen.

Van Medellín naar Santa Fe: sneller dan verwacht

De reis was eenvoudiger dan gedacht. We namen een Uber vanuit El Poblado naar de Terminal del Norte (COP 30.000 / €7,50) en kochten daar zonder problemen bustickets voor de rit van 13:00 uur (COP 20.000 / €5 p.p.). Online reserveren via Sotrauraba bleek lastig, maar via Whatsapp kregen we al snel de bevestiging dat er ieder uur een bus gaat en dat er altijd plek is. Rapido Ochoa rijdt ook naar Santa Fe, maar slechts twee keer per dag.

Onze bus vertrok precies op tijd en binnen anderhalf uur reden we ontspannen door de bergen richting het dorp. De route gaat niet over slingerwegen, waardoor de rit comfortabel verliep. Eenmaal aangekomen bij het kleine busstation stapten we over op een tuktuk, want taxi’s vermijden liever de smalle, geplaveide straten.

Wij keken een beetje lachend naar de tuktuk, want hoe zouden wij + onze twee koffers hierin passen? Maar: de tuktuk had een verrassende extra opbergruimte, waardoor het allemaal net paste met z’n tweetjes. Voor maar COP 6.000 / €1,50 werden we afgezet voor de deur van ons hotel: Hotel Nueva Granada Hotel Colonial.

 

Aankomst in koloniale sfeer

Het hotel ligt in een charmant straatje met witgekalkte huizen. Zodra we binnen stapten, proefden we de koloniale ambiance.

We werden verwelkomd met een cocktail van huisgemaakte tamarindelikeur, een smaak die ons daarna overal in Santa Fe zou blijven volgen:  van marktkraampjes tot de lokale bierbrouwerij….want: tamarinde is dé lokale specialiteit!

Met uitzicht op de bergen genoten we van onze welkomstdrankjes, voordat we ons gingen installeren in onze kamer met jacuzzi. Een perfecte plek om te ontspannen na ons drukke verblijf in Medellín.

Later op de dag verkenden we het dorp. Op het Plaza Central aten we een hapje bij een lokaal restaurantje en bewonderden de versierde kerk en de kerstverlichting.

Wat meteen opviel: er zijn nauwelijks toeristen in Santa Fe de Antioquia. Op wat Franse reizigers in de bus na, zagen we vooral locals, een groot verschil met bekende dorpen als Salento, Filandia en Jardín. Dat heeft er waarschijnlijk ook mee te maken dat we doordeweeks in Santa Fe waren. In het weekend is het dorp een populair uitstapje voor de inwoners van Medellín. En de gevreesde hitte? Die viel enorm mee, dus de extra luchtige kleding bleef in de koffer.

 

Parque de la Chinca en Filigrana-sieraden

De volgende ochtend genoten we eerst van een lekker ontbijt met uitzicht op het zwembad en de bergen.

Hierna wandelden we richting Parque de la Chinca, tegenover het iconische Hotel Mariscal Robledo. Bij de juwelier naast het hotel, Carolina Vélez Filigrana, kochten we souvenirs gemaakt volgens de filigrana-techniek, een ambacht waarbij superfijne draden van goud of zilver in sierlijke patronen worden geweven. Santa Fe staat hierom bekend, net als Mompox. Niet voor niets wordt dit “el arte de la paciencia” genoemd, de kunst van het geduld. 

Daarna streken we neer bij het restaurant van het Mariscal Robledo Hotel voor een koud drankje en wat patacones met dips en chicharrón.

Het hotel voelt bijna als een museum, met grote schilderijen, antieke koetsen, verzamelingen van oude telefoons, een prachtige bibliotheek en de “casa de la música”.

Na een bezoek aan de markt wandelden we naar de Iglesia de Nuestra Señora de Chiquinquirá (La Chinca), een van de acht kerken in het historische centrum.

Een vriendelijke lokale heer vertelde ons dat die hoeveelheid kerken voortkomt uit het koloniale verleden: de Spanjaarden bouwden een kerk voor “el pueblo llano” (het gewone volk), een mooiere kerk voor de middenklasse en nog rijker versierde kerken voor de elite. Hij vertelde ook dat de temperatuur nu prima was omdat het “invierno” is (winter), maar als je hier in februari komt, dat het zweet van je voorhoofd af klotst. 

Tot onze verrassing bleek de man de vader te zijn van de eigenaar van de bierbrouwerij Patrimonial Pub, gelegen aan het park. Als bierliefhebbers stond onze volgende stop meteen vast!

Craft bier & een tropische regenbui

’s Avonds keerden we terug naar Parque de la Chinca, net op tijd voor een tropische regenbui. In de pub proefden we fruitige biertjes zoals La Chinca (met passievrucht en mandarijn) en de Trigueña, een witbier met sinaasappel. Voor liefhebbers van donker bier is er La Amargura, een porter met tonen van chocolade en koffie.

We bestelden pizza’s die zo groot waren dat we er twee dagen van aten. Na de regenbui genoten we een laatste keer van de kerstverlichting in het park en keerden daarna terug naar ons hotel.

Puente de Occidente: een highlight

De volgende ochtend namen we een tuktuk naar de beroemde Puente de Occidente, gebouwd in 1895 en uitgeroepen tot nationaal monument. Voor COP 35.000 / €9 bracht de tuktuk ons naar de brug en wachtte hij aan de overkant op ons.

Onderweg stopten we bij een uitzichtpunt, waarna we over de hangbrug wandelden, een mooi moment om te genieten van het uitzicht over de Cauca-rivier.

De brug is aardig hoog en terwijl we daar liepen, moest ik denken aan de eerste aflevering van Wie is de Mol in Colombia, waarbij de deelnemers zware kisten uit het water moesten hijsen. 

De aardige tuktuk chauffeur zei dat we nog wel even tijd hadden om iets te drinken bij een van de restaurantjes, voordat we teruggingen over de brug. Op de informatieborden lazen we dat ingenieur José María Villa, die de brug ontwierp, ook meewerkte aan het ontwerp van de Brooklyn Bridge in New York. Het was al snel duidelijk dat de brug een stop is tijdens rondleidingen door de regio, want we zagen verschillende Spaanstalige toeristen.

Na dit leuke uitstapje keerden we terug naar ons hotel, pakten onze koffers en namen een tuktuk naar de busterminal, voor de reis terug naar Medellín. Santa Fe was precies wat we ervan hoopten: mooi, rustig en ideaal voor een paar dagen ontspannen. ♥

Wil je meer weten over Santa Fe de Antioquia?
 Lees hier onze uitgebreide gids.

Ook lezen:

Reisdatum: 1-3 december 2025
Geschreven door Jeanette